شیوع و همه گیر شناسی اختلالات هویت جنسی

شیوع و همه گیر شناسی

تقریبا اطلاعاتی در مورد شیوع اخلال هویت جنسی در بین کودکان ، نوجوانان و بزرگسالان در دست نیست. اکثر تخمین های شیوع بر تعداد کسانی است که در جستجوی جراحی برای تغییر جنس بر می آیند متکی است و به طوری که از تخمین ها بر می آید تعداد مبتلایان در جنس مذکر بیشتر است(کاپلانوسادوک،1927).

تشخیص

ملاک های تشخیصی DSM-IV-TR اختلال هویت جنسی

A-    همانند سازی قوی و مستمر با جنس مقابل ( نه فقط میل مربوط به هرگونه مزایای فرهنگی تصور جنس مقابل بودن). در کودکان با 4 تا (یا بیشتر از خصوصیات زیر تظاهر می کند:

1)      میل مکررا ابراز شده برای بودن یا اصرار بر این که او متعلق به جنس مقابل است.

2)      در پسر ها ترجیح دادن لباس دخترانه یا تقلید ظاهر دخترانه، در دختر ها اصرار بر پوشیدن لباس های قالبی مردانه

3)      ترجیح دادن مستمر و مبرم نقش های مقابل در بازی های وانمودی یا تخیلات مستمر جنس مقابل بودن

4)      میل شدید به شرکت در بازی های کلیشه ای و تفریحات جنس مقابل.

5)      ترجیح دادن مبرم هم بازی های جنس مقابل بودن

در نوجوانان و بالغیتن اختلال با علاعمی نظیر میل ابراز شده برای جنس مقابل بودن، جا زدن مکرر خود به عنوان جنس مقابل، ممیل برای مدارا شدن و زیستن به عنوان جنس مقابل، یا اعتماد بر این که او احساسات و واکنش های تیپیک جنس مقابل را دارد.

B-    احساس ناراحتی مستمر با جنس خود یا احساس نامتناسب بودن در نقش جنس خودی.

در کودکان اختلال با هر یک از علائم زیر تظاهر می کند: در پسر ها قاطعیت بر این که احلیل یا بیزه ها چیزی نفرت آور است یا از بین خواهند رفت یا قاطعیت در مورد این که بهتر است شخص احلیل نداشته باشد، یا بیزاری نسبت به بازی های خشن پسرانه و رد اسباب بازی ها، بازی ها و فعالیت های کلیشه ای پسرانه. در دختر ها امتناع از ادرار کردن در حالت نشسته یا قاطعیت مبنی براین که تمایلی بر رشد پستان های خود یا شروع عادت ماهانه ندارند. یا بیزاری بارز نسبت به لباس معمول دخترانه.

در نوجوانان و بزرگسالان  اختلال با علائمی نظیر اشتغال ذهنی با از بین بردن صفات اولیه و ثانوی جنسی ( مثل درخواست تجویز هرمون ها، جراحی یا سایر روش ههای تغییر فیزیکی مشخصات جنسی به منظور مشابهت با جنس مقابل) تتظاهر می کند.

C-    اختلال همزمان با یک اختلال فیزیکی دو جنسی بودن نیست.

D-    اختلال موجب ناراحتی قابل ملاحظه بالینی و تخریب در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر زمینه های مهم می گردد.


چاپ   ایمیل